يجهل الحق و يطعن على أهله و من فعل ذلك فقد نازع الله رداءه ) ( 1 ) و در حسن كالصحيح منقولست كه آن حضرت فرمودند كه پدرم مىفرمودند كه هر كه قصد زيارة اين خانه كند از جهة حج يا عمره و مبرّا باشد از تكبر به آن كه مذهب حق داشته باشد از گناهان بيرون آيد مثل روزى كه از مادر متولد شده باشد پس حضرت استشهاد فرمودند به اين آية كه « * ( فَمَنْ تَعَجَّلَ ) * الخ » يعنى كه در نفر أول كه روز دوازدهم است از منى كوچ كند بر أو اثمى و گناهى نمانده است و هر كه تأخير كند و در روز سيزدهم كوچ كند بر أو نيز گناهى نمىماند به شرط آن كه متقى باشند از كبر و مذهب باطل نداشته باشند و چون در مبحث نفر منى همين آية را با معنى بسيار نقل خواهد كرد اين استشهاد را انداخته است كه در آنجا ذكر كند . راوي گفت عرض نمودم كه كبر كدامست حضرت فرمودند كه حضرت سيد المرسلين صلى الله عليه و آله فرمودند كه عظيمترين تكبرها آنست كه حقرا نداند و بر أهل حق طعنه زند و كسى كه چنين تكبرى كند گويا كه با حق سبحانه و تعالى نزاع كرده است در چيزى كه مخصوص اوست . چنان كه متواتر است كه در حديث قدسي وارد است كه الكبرياء ردائي - بزرگى بمنزله پوشش خاص من است ، و محتمل است كه حديث ديگر باشد چون اين مضمون بطريق بسيار از أئمة أطهار سلام الله عليهم وارد شده است ( و قال الصّادق صلوات الله عليه في قول الله عزّ و جل * ( وَمَنْ دَخَلَه كانَ آمِناً ) * قال من امّ هذا البيت و هو يعلم انّه البيت الذي امر الله به و عرفنا أهل البيت حقّ معرفتنا كان آمنا في الدنيا و الآخرة ) ( 2 ) و در صحيح از آن حضرت صلوات الله عليه منقول است در تفسير آية